A potem spadam stąd. Tak będzie lepiej już to wiem.

Twoje "kiedyś" może w jednej chwili zmienić się w moje "za późno".

Wsiadam do pociągu gdziekolwiek mnie zabierze. Żałuję tylko że Ty mnie nie odbierzesz.

Zabrałeś mnie do rzeczywistości dna, prosto do mojego życia.

Nieistotności tak słodko pachną w Twoich ustach.

tak . to o nim myślę słuchając smutnych piosenek .

za jutrzejszą niepewność. Potłuczmy kieliszki, zatońmy w waniliowym eterze naszych myśli.

Zatonąć w studni absurdalnych uczuć; przestać istnieć, na moment. Dzike pragnienia biegają po mojej głowie.

pogubiła się we wszystkim jak małe dziecko nieświadome jeszcze tylu spraw .