- Kubusiu ?

- Tak prosiaczku ?

- Przepraszam.

- Ale za co ?

- Za to , że miłość do Ciebie w moim serduszku jest taka mała jak ja...

- Nawet nie zauważysz , że mnie nie będzie.

- Jak śmiesz tak mówić ?! Ty byś nie zauważyła słońca wstając rano , że go nie ma ? Gwiazd kładąc się spać ?

- Będę twym parasolem !

- Parasol chroni tylko od deszczu.

- Czapką , nausznikami , szalikiem , bluzą z kapturem , kurtką , rękawiczkami , spodniami ortalionowymi , grubymi bawełnianymi skarpetami i kaloszami. Tym ja będę.

- Kochasz go ?

- Tak...

- To mu powiedz w końcu !

- Nie , bo widzisz to jest tak jak z zakupami. Widzisz wymarzoną rzecz na wystawie , a wiesz , że Cię na nią nie stać.

- Nie kocham Cię , rozumiesz ?

- Spokojnie , ja poczekam na swoją kolej.

- Jutro bal przebierańców ! Kim będziesz ?

- Sobą. Nikt mnie nie pozna...

- Nie możesz bez niego żyć ?

- Nie chcę.

- Jesteś szczęśliwa ! - krzyknęło złudzenie..

- Nie okłamuj jej... - szepnęło życie..

- Wypijmy za błędy.

- To się ostro nawalimy.

- Dlaczego do niego nie zadzwonisz ?

- Nie wiem co miałabym powiedzieć.

- Może 'cześć'.

- Ale wyszłoby 'cześć , chcę Cię mieć wyłącznie dla siebie'.

- No to potrzebna będzie ciężka praca , silna wola i kilka tabliczek czekolady.

- Po co Ci to wszystko ?

- Bo zrzucam zbędny ciężar.

- Jaki ?

- Tą cholerną miłość do niego i nadzieję na lepsze jutro.

- Nie mam siły... trzymać się więcej z daleka od Ciebie.

- Więc nie rób tego..